Jump to content

Leaderboard

Popular Content

Showing content with the highest reputation since 09/14/2009 in Posts

  1. Τι είναι η Θρησκεία να το πιάσουμε από ποια πλευρά; Όλοι οι ορισμοί που έδωσες προσαρμόζουν την έννοια της Θρησκείας μέσα στο αξιακό σύστημα του ατόμου που έδωσε τον ορισμό. Τον ορισμό που παρέθεσα, τον παρέθεσα ως αποκορύφωμα αυτής της τακτικής: ορίζουμε τη Θρησκεία όπως βολεύει την ατζέντα μας. Εκεί παύει να είναι χαριτωμένο και γίνεται εμετικό πια. Και, φυσικά, δε μας μαθαίνει τίποτα για τη Θρησκεία. Τι είναι η Θρησκεία από ποιας πλευράς λοιπόν; Από πλευράς κοινωνιολογίας; Κοινωνικής ανθρωπολογίας; Φιλοσοφίας; Ιατρικής και νευροεπιστήμης; Τσάκω άλλον έναν αφορισμό, δικής μου εμπνεύσεως: Θρησκεία είναι αυτό που στους μακρινούς πολιτισμούς το θαυμάζουμε, στους κοντινούς το καταδικάζουμε κι όταν ζούμε μέσα της δεν το παίρνουμε καν χαμπάρι. Τράγου Κέρατο
    5 points
  2. Καλησπέρα!!! Ξαναμπήκα μετά από πολλά πολλά χρόνια (πάνω απο 10 νομίζω). Χαίρομαι που βρήκα ξανά γνωστούς.... αν καο δεν σας γνωριζω προσωπικά, νοιώθω σαν να σας ξέρω. Δεν σας κρύβω οτι συγκινήθηκα βλέποντας "γνωστά" ονόματα. Πραγματικά ελπίζω να είσαστε όλοι καλά. Υπόσχομαι να επισκέπτομαι πιο συχνα απο εδω κ στο εξής. Πολλά φιλιά σε όλους.
    4 points
  3. Καλώς σας ήρθα, καλώς σας βρήκα.. σας χαιρετώ όλους και εύχομαι να περάσω καλά μαζί σας. Σκεφτόμουν να σας συστηθώ επίσημα αλλά δεν μου βγαίνει εύκολα οπότε ας πω μόνο ότι ασχολούμαι πολλά χρόνια με τα μαγικά μονοπάτια και ότι έχω επιρροές από πολλές σχολές μαγείας. Ακόμα δηλώνω αιώνια μαθήτρια, για αυτό το λόγο είμαι εξάλλου εδώ, γιατί μου αρέσει να μαθαίνω, να ενημερώνομαι, να συζητάω.. γι'αυτό και ρωτάω συχνά χωρίς φόβο αλλά με πολύ πάθος!!
    4 points
  4. Πέτυχα το παρακάτω και δε γινόταν να μη σκεφτώ αυτό το θέμα! http://existentialcomics.com/comic/215
    4 points
  5. ...όπου για μια ακόμα φορά αποδεικνύεται η σοφία των αρχαίων προγόνων μας. Όπως με τους θνητούς, έτσι και στους Θεούς, βλέπεις τα παιδιά κι αναφωνείς προς τους γονείς: "ΚΑΛΑ, ΠΩΣ ΒΓΗΚΕ ΤΕΤΟΙΟ ΠΑΙΔΙ ΑΠΟ ΣΑΣ;"
    4 points
  6. Πολλές φορές παρατηρώ ανθρώπους που συνδιαλέγονται και εστιάζω όχι τόσο στο περιεχόμενο της συζήτησής τους, αλλά στον τρόπο που αυτή διεξάγεται. Μετα λύπης μου, βρίσκω ότι τις περισσότερες φορές οι άνθρωποι αποτυγχάνουν να συζητήσουν και αυτό διότι επικεντρώνονται στο να αντιπαρατεθούν. Ετυμολογικά και εννοιολογικά η συζήτηση εκφράζει την διαδικασία κατά την οποία κάποια άτομα, από κοινού (συν-), προσπαθούν να βρουν κάτι που θέλουν, που χρειάζονται (ζητώ). Η αντιπαράθεση είναι η παρουσίαση/ αναφορά μίας αντίθετης άποψης, επιχειρήματος, στοιχείων κλπ, ώστε να μπορεί να γίνει σύγκριση. Η προσωπική μου άποψη είναι ότι το κίνητρο για τη συζήτηση είναι η ανάγκη της γνώσης, της αλήθειας, της λύσης, της απάντησης κλπ. Το κίνητρο για την αντιπαράθεση είναι η εγωπαθητικότητα, η έλλειψη αυτοεκτίμησης, αυτοπεποίθησης, αναγνώρισης της αυταξίας κλπ. Είναι μία προσπάθεια απόδειξης του ατόμου στον εαυτό του (μέσω του άλλου) ότι τα κατάφερε, ότι έχει δίκαιο, ότι αξίζει. Αντιλαμβάνομαι ότι το αποτέλεσμα της συζήτησης (ως διαδικασία) είναι η αποδοχή, η διεύρυνση της αντίληψης, η γνώση, η σοφία, η ένωση του ατόμου με το περιβάλλον του, η πραγμάτωση, η συνοχή κ.ά. Αποτέλεσμα της αντιπαράθεσης είναι η απομόνωση, η διαστρέβλωση, ο διαχωρισμός, η πλάνη, ο φόβος, η εχθρικότητα κ.ά. Χαίρομαι και επιθυμώ να βλέπω περισσότερες συζητήσεις και λιγότερες αντιπαραθέσεις
    4 points
  7. Το άρθρο κλασικά στην προσπάθεια του να πείσει για τη φυτοφαγική διατροφή, και ενώ θέλει να γίνει αξιόπιστο, μπάζει.. σε ένα σημείο, αλλά ικανό για να διαστρέψει την συνολική οπτική. Αντιμετωπίζει τον σημερινό άνθρωπο σαν ένα πλάσμα που για να μπορεί να τρώει κρέας, θα πρέπει να έχει μορφολογικά και πεπτικά χαρακτηριστικά σαρκοφάγου που βρίσκεται στη ζούγκλα. Αυτό απέχει από τον “άνθρωπο” του σήμερα, που για να τρώει κρέας δεν χρειάζεται τα φυσικά μορφολογικά και πεπτικά χαρακτηριστικά, γιατί έχει καταφέρει να προσαρμόσει το επίμαχο κρέας, σε μαλακές μπριζολίτσες, φιλετάκια, κιμά, παναρισμένα, με 50 μυρωδικά κ.λ.π. Φυσικά όλα αυτά ψητά/βραστά ή τηγανιτά. Σημαντική πτυχή από την άποψη της εξέλιξης ενός πολιτισμού, που όσο και επιφανειακός και να είναι, όσο και αν δεν μπορεί να ενηλικιωθεί, τουλάχιστο κουτσοκατάφερε να φέρει τις απολαύσεις των φυτοφάγων και των σαρκοφάγων στα μέτρα του. Και σήμερα να το εξελίξει σε ..ηδονές. Πολιτισμός του Κώ..ου θα μου πεις, ναι ο.κ. Όσο για το ανθρώπινο πεπτικό σύστημα, δείχνει να είναι ιδιαίτερα προσαρμοστικό και να μπορεί να αφομοιώνει εδώ και χιλιετίες το κρέας χωρίς να πεθαίνει κόσμος μετά από λίγο καιρό. Τώρα αν κάποιος θέλει να ζήσει μέχρι τα 150 χρόνια και υπακούει τον ΠΟΥ γιαυτό, μάλλον θα δει στην πορεία ότι δεν είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα. Γενικά, το θέμα (όπως και στα social media) τοποθετείται σε ένα πολύ προκάτ περιχαρακωμένο πεδίο, όπου οι φυτοφάγοι χιπστεροβέγκαν πλακώνονται με τους κρεατοφάγους/παμφάγους, με τον ίδιο τρόπο που πλακώνονται ενίοτε τα δόγματα μεταξύ τους, και κάθε πλευρά έχει άφθονα δίκια και επιχειρήματα για να κατηγορήσει την άλλη πλευρά. Κοινώς ανακύκλωση. Όσο αφορά αυτό καθεαυτό το θέμα θα αρχίσει να λύνεται κατά τη γνώμη μου τόσο ηθικά όσο και περιβαλλοντολογικά, με απαίτηση για γενναία χρηματοδότηση στην κατεύθυνση του συνθετικού κρέατος έτσι ώστε στα επόμενα 50 χρόνια να πέσει η κατανάλωση κρέατος αρχικά του τουλάχιστο κατά το ήμισυ. Φυσικά όταν σταματήσει πρώτα και λίγο η μαζική καλλιέργεια ανθρώπων και συνειδήσεων.
    3 points
  8. Και μόνο το γεγονός ότι έχουμε κυνόδοντες επιβεβαιώνει ότι είμαστε και σαρκοφάγοι, μεταξύ άλλων, αν προσεγγίσουμε το θέμα κατασκευαστικά! Επίσης, η δυσαρέσκειά μας απέναντι στην κακομεταχείρηση των ζώων είναι κάτι διαφορετικό από την αρέσκειά μας στην κατανάλωση κρεατικών. Η βιαιότητα της φύσης είναι αναπόσπαστο κομμάτι της και, όταν πρόκειται για θέμα επιβίωσης, το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό. Τέλος, η @Πασχαλιά το διατύπωσε πολύ σωστά: το υγιές είναι να λαμβάνεις με μέτρο τα θρεπτικά συστατικά από το κάθε τι. Τώρα, για να βρει κανείς το δικό του μέτρο, μάλλον θα πρέπει να γνωρίζει τον εαυτό του και την σωματική του υγεία, αλλά να γνωρίζει και τι θρεπτικό υπάρχει τελικά στο κάθε τι.
    3 points
  9. Επισης θέλω να προσθέσω ότι ειμαι ενεργό μέλος και λατρευω τον κόπο και το μεράκι που ερχεται ρίξει στην ιστοσελίδα πραγματικα
    3 points
  10. Καλησπερα και απο μενα , δε ξερω πως να συστηθώ εκτος του οτι χαιρομαι που βρήκα το φορουμ κι ελπίζω να μαθω κι απο δω αρκετα πραγματα . Οτι αλλο ,θα χαρω να συζητησουμε.
    3 points
  11. Ο Wilde έχει δίκιο αλλά εστιάζει την ευθύνη από την οπτική αυτού που ασκεί επιρροή. Η "κακή" όμως επιρροή εξαρτάται στην τελική και από τον "δέκτη" γιατί αυτός που ασκεί επιρροή θα το κάνει έτσι και αλλιώς. Απλά εναπόκειται στο πως θα το κάνει. Επειδή σε μια αλληλεπίδραση ο "πομπός" και ο "δέκτης" συχνά εναλλάσονται, αυτό που διαφοροποιεί τον συνειδητό από τον α-συνείδητο δέκτη είναι ότι ο συνειδητός δέκτης δεν ταυτίζεται με τον φορέα της πληροφορίας, απλά αξιολογεί μόνο την πληροφορία. Σε κάθε περίπτωση που ταυτίζεται με τον φορέα και την πληροφορία, μετατρέπεται σε αυτό που αναφέρει ο Wilde. Κατά τ' άλλα έχει αναφερθεί αρκετές φορές στο παρελθόν εδώ μέσα, ότι όσο δορυφοροποιείται κάποιος, χάνει τον πρωταγωνιστικό ρόλο της ζωής του
    3 points
  12. Καλώς σας βρήκα! Ωραίο nick btw... Έχει γέλιο!
    3 points
  13. Η Δανάη το διατύπωσε πολύ όμορφα! Εγώ πιστεύω ότι κυρίως με βοήθησε να αποδεχτώ κάποια πράγματα, όπως την διαφορετική άποψη, να την σεβαστώ όπως και να σεβαστώ τον εαυτό μου ως προς τα πιστεύω μου. Μου άνοιξε έναν νέο ορίζοντα, βοηθώντας με κυρίως στο να κρίνω και να διακρίνω.
    3 points
  14. Τώρα νομίζω κατάλαβα σε ποιο χιλιόμετρο είσαι και μπορώ να δώσω ακριβέστερη απάντηση. Θεωρώ ότι συμφωνούμε στο ότι αυτογνωσία σημαίνει γνώση του εαυτού. Ο εαυτός είναι κάτι το δυναμικό, συνεχώς αλλάζει, συνεχώς εξελίσεται, συνεχώς προσαρμόζεται. Όταν λοιπόν προσπαθώ τώρα να μάθω τον εαυτό μου, σημαίνει ότι προσπαθώ να μάθω αυτό που ήμουν, μιας και στον ενδιάμεσο χρόνο έχω ήδη αλλάξει. Θέλοντας και μη, η διαδικασία της αυτογνωσίας είναι κάποια βήματα πίσω από τον εαυτό, άρα συνεχής. Ο εαυτός αλλάζει, διότι ακολουθεί τις συνθήκες του περιβάλλοντος- οι οποίες συνεχώς μεταβάλλονται. Νέες συνθήκες σημαίνουν νέες αντιδράσεις και καινούρια συναισθήματα (καινούριοι φόβοι, καινούριες αγωνίες, καινούριες χαρές κλπ). Για κάθε καινούρια κατάσταση λοιπόν, για κάθε νέο εαυτό, πρέπει να ακολουθηθεί η διαδικασία της αυτογνωσίας. Όσο υψηλότερο το επίπεδο αυτογνωσίας, τόσο ευκολότερο είναι να απομονωθεί η συγκεκριμένη κατάσταση και να αναλυθεί αν είναι προβολή ή όχι. Επίσης, υψηλό επίπεδο αυτογνωσίας σημαίνει εξοικείωση με τους μηχανισμούς ανάλυσης και επεξεργασίας, άρα ταχύτερη και ευκολότερη επεξεργασία. Κάποιος που δεν έχει εμπειρία στην διαδικασία ανάλυσης και ταυτόχρονα έχει πολλά άλυτα θέματα θα δυσκολευτεί περισσότερο να αντιληφθεί αυτό που εσύ ονομάζεις "μάσκα"και να μπορέσει να την βγάλει. Το ότι βγάζεις μία μάσκα όμως, δεν σημαίνει ότι δεν θα χρειαστεί να χρησιμοποιήσεις κάποια άλλη, που θα σε προστατεύσει απέναντι σε μία νέα κατάσταση. Παρένθεση. Ας θυμηθούμε ότι οι "μάσκες" είναι μηχανισμός άμυνας και προστασίας. Είναι κάτι ωφέλιμο, κάτι θετικό. Όταν κάποιος καλείται να χρησιμοποιήσει ηλεκτροκόλληση, ωφείλει να προστατευτεί, ωφείλει να φορέσει μάσκα. Το πρόβλημα και η ανισορροπία ξεκινάει όταν την ίδια μάσκα συνεχίζει να φοράει και όταν σταματήσει την ηλεκτροκόλληση(εμμονή). Επίσης είναι πρόβλημα όταν θεωρεί ότι και οι άλλοι πρέπει να την φοράνε, κιας μην κάνουν ηλεκτροκόλληση (προβολή). Άλλο πρόβλημα είναι όταν τον ενοχλεί η μάσκα του και θεωρεί ότι τον ενοχλεί η μάσκα κάποιου άλλου, που ενδεχομένως και να μην φοράει (καθρέφτης). Πρόβλημα είναι όταν θεωρεί ότι η μάσκα είναι κομμάτι του εαυτού του και όχι ξένο/τρίτο σώμα (διαταραχή προσωπικότητας). Το ζήτημα δεν είναι η μάσκα λοιπόν, αλλά το τι κάνουμε με αυτήν. Ενίοτε, επιβάλεται να την φοράμε.
    3 points
  15. Η μητέρα ενός πολύ καλού μου φίλου σταμάτησε με τα παιδιά της σε ένα εστιατόριο δίπλα στην εθνική. Κοίταξε το μενού και παρήγγειλε. Μετά από λίγο τους φέρνουν ένα πιάτο με κάτι μη αναγνωρίσιμο. Ρωτάει λοιπόν τι τους έφεραν και τους λένε ότι είναι το εξοχικό. Δεν έμοιαζε καθόλου με εξοχικό επομένως αντέδρασε. Η απάντηση που πήρε ήταν "Εμείς εδώ, αυτό λέμε εξοχικό". Στην πορεία έρχεται το επόμενο πιάτο που πάλι ήταν κάτι διαφορετικό από την παραγγελία. Η απάντηση ήταν πάλι η ίδια. "Εμείς εδώ, αυτό λέμε γεμιστά". Στο τρίτο πιάτο, μια από τα ίδια. "Εμείς εδώ, αυτό λέμε μουσακά". Τελειώνουν το φαγητό τους και ζητάνε τον λογαριασμό. Ο λογαριασμός ήταν 50€. Βγάζει η γυναίκα ένα 10ευρω και το δίνει στον εστιάτορα. Ξαφνιάζεται αυτός και η γυναίκα του απαντάει με τον ίδιο τρόπο: "Εμείς εδώ, αυτό λέμε 50ευρω" και σηκώθηκε και έφυγε.
    3 points
  16. Άααααααντε πάλι. Για να κάνουμε ένα φλας μπακ. Στο ποια είναι κατά τη γνώμη μου η θέση της Εκκλησίας. Έχω γράψει ήδη λοιπόν ποια είναι κατά τη γνώμη μου η θέση της Εκκλησίας, δε σου άρεσε, μου είπατε πως κάνω λάθος. Ποια θα έπρεπε να είναι κατά τη γνώμη μου η θέση της Εκκλησίας: Κατά συνέπεια, αφού θεωρείτε λάθος τις απαντήσεις μου, η απάντησή μου παραμένει: Στην τελική, τρεις άνθρωποι δεν μπορείτε τέσσερις σελίδες τώρα να μου απαντήσετε νέτα-σκέτα ποια είναι μια θέση την οποία λέτε πως υποστηρίζετε κιόλας και περιμένετε από μένα που είμαι αρνητικά προκατειλημμένος να σας την πω; Να θυμήσω: δεν έχω φέρει καμία αντίρρηση ό,τι κι αν έχετε πει (σε αντίθεση με σας), έχω πει εκ των προτέρων πως θα δεχτώ οποιαδήποτε απάντηση μου δώσετε (εντάξει, προφανώς δε θα μου πείτε κάτι το τελείως παράλογο). Απλώς περιμένω να συμφωνήσετε. Και, για κάποιο λόγο, ζητάτε από μένα τα ρέστα. _____________________________________________________________________________________________________________ Η κατάσταση έχει αρχίσει να γίνεται σουρρεάλ. Δηλαδή, είναι σαν να έχω πάει στο γνωστό εστιατόριο και να γίνεται ο εξής διάλογος: - ΟΚ, καταλαβαίνω πως αυτό που λέτε εσείς Μουσακά είναι κάτι άλλο από αυτό που ξέρω εγώ για Μουσακά. Πολύ καλά, πείτε μου, πως τον εννοείτε εσείς τον Μουσακά; Τι έχει μέσα; - Εεεε... γιατί δε λες εσύ πως εννοείς το Μουσακά; - Γιατί; Εγώ θα τον μαγειρέψω; -Όχι. -Μήπως αν πω τι εννοώ "Μουσακά", θα μου φέρετε να φάω αυτό που θα περιγράψω; -Ούτε. -Τότε γιατί να πω τι εννοώ εγώ με το Μουσακά; Εσείς το σερβίρετε, δεν μπορείτε να το περιγράψετε; -Μισό λεπτό να ρωτήσω και τα άλλα γκαρσόνια (Μετά από λίγο) -Εεεε... νομίζω πως έχει μέσα ντομάτα -ΟΚ, είναι μια κάποια πρόοδος. Και τι άλλο; Το ψήνετε; Το βράζετε; -Το ψήνουμε. Σίγουρα (Πετάγεται κάποιο άλλο γκαρσόνι) -ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΟΥΣΑΚΑΣ -Τότε γιατί την κάνουμε αυτήν την κουβέντα; -Α, να σου πω, πολύ περίεργος δεν είσαι; Γιατί δε μας λες ΕΣΥ τι εννοείς λέγοντας "Μουσακάς"; -...
    3 points
  17. Μία εξαιρετική ψαρόσουπα!!! Έτσι ακριβώς την έφτιαχνε και η γιαγιά μου. Γιαγιά λέω τον αδερφό της ξαδέρφης μου. Ξαδέρφη λέω την σκυλίτσα της γειτόνισσάς μου. Γειτόνισσά λέω μία κοπέλα που γνώρισα μέσω αλληλογραφίας στη Δανία. Σκυλίτσα λέω τη μαμά της γειτόνισσας. Α ναι.... και Δανία λέω μία Αφρικανική χώρα, ξέρεις τώρα, εκεί δίπλα στο Σύδνεϋ. (θέμα αποδοχής)
    3 points
  18. Πως ορίζεις την ύπαρξη; @Sucore σε πρόλαβα!!!
    3 points
  19. 16 χρόνια ε; Απίστευτο... Αν σκεφτώ ότι τα 8 λείπω από την Ελλάδα... Πρώτα από όλα σε πολλα θέματα αυτές οι συζητήσεις με βοήθησαν να ωριμάσω, να διαβάσω και να ακούσω άλλες απόψεις, να μπω στη διαδικασία να διαβάσω βιβλία που μπορεί να μη διάβαζα ποτέ. Με έκανα να αναρωτηθώ για τις πεποιθήσεις μου και για το πόσα πράγματα αφομοίωνα χωρίς κριτική σκέψη. Επίσης να πω ότι είμαι πολύ καλύτερη πλέον στο να βρίσκω πηγές και να υποστηρίζω τα επιχειρήματά μου. Είναι αλήθεια βεβαίως ότι μπορώ να βελτιωθώ κι άλλο, μιας και έχω σκουριάσει τα τελευταία χρόνια (και ίσως το επίπεδο της γλώσσας μου δεν είναι αυτό που ήταν).
    3 points
  20. Είναι όντως αλήθεια ότι οι άθεοι υπερασχολούνται; (τσουπ, πετάχτηκα κι εγώ μετά από 8 σελίδες..) Ή θεωρούμε ότι υπερασχολούνται γιατί στο παρελθόν δεν τολμούσαν να ασχοληθούν, ενώ τώρα υπάρχει μια σχετική ελευθερία. Επίσης, κάτι που με προβληματίζει κάθε φορά. Αν ψάξουμε να βρούμε ορισμό για το καθετί που υπάρχει, τότε θα αντιληφθούμε ότι είναι αδύνατο.΄Οταν συμφωνούμε σε έναν ορισμό, πάντοτε υπάρχουν εξαιρέσεις και πάντοτε γίνεται ως μια υποχώρηση από τις διάφορες πλευρές για να υπάρξει μια βάση ώστε να γίνει μια συζήτηση. Εγώ θα αποδεχτώ το γεγονός ότι αν πάρω τον κάθε άνθρωπο και ρωτήσω τι είναι θεός, τότε παίζει και να πάρω ισάριθμες απαντήσεις. Αλλά καθότι η πλειοψηφία ανήκει σε κάποια από τις μεγάλες θρησκείες, εγώ (και νομίζω και πολλοί άλλοι) εκεί θα πατήσω και θα πω ότι δεν πιστεύω σε θεό. Τώρα αν αρχίσω να μελετάω τον κάθε ορισμό που δίνει ο κάθε άνθρωπος, τότε με την ίδια λογική πολύς κόσμος θα πρέπει να μου "αποδείξει" ή να με πείσει ότι ο ορισμός του όντως περιγράφει τον θεό.
    3 points
  21. Διαφωνώ. Προσωπικά νιώθω ότι η σοφία μου αυξάνει παράλληλα με τις γνώσεις μου. Αυτό με κάνει να βλέπω και την πλευρά αυτών που δεν δημιουργούν προβλήματα με τις γνώσεις τους, αλλά που λύνουν. Για κάθε επιπόλαιο άνθρωπο που χρησιμοποιεί επιζήμια τη γνώση, υπάρχει ένας που θα δημιουργήσει άλλη τόση για να επιδιορθώσει τη ζημιά. Άλλωστε οι φυσικές δυνάμεις που μας οδηγούν, κινούνται και προς τις δύο κατευθύνσεις. Η καταστροφή προσφέρει χώρο στη δημιουργία. Η δημιουργία προσφέρει υλικό στην καταστροφή. Σημασία έχει η κίνηση και η ροή, όχι το πρόσημο ενός στιγμιότυπου.
    3 points
  22. Πριν πολλά χρόνια, σε σοβαρό χειρουργείο διάρκειας 6 ωρών, στο τέλος του χειρουργείου με το που με «έκλεισαν» και έφυγε ο χειρούργος, από μλκ της αναισθησιολόγου (οι λεπτομέρειες είναι περιττές και κουραστικές) άρχισα να πνίγομαι. Άργησαν πολύ να πάρουν χαμπάρι ότι πνιγόμουν, βλέπανε μονάχα τους παλμούς καρδιάς ν’ανεβαίνουν απότομα, από την αναισθησία δεν μπορούσα να τους πως τι συμβαίνει, μονάχα τους έβλεπα πανικόβλητους να ψάχνουν τι συμβαίνει, προσπαθούσα να κουνηθώ αλλά το μόνο που κατάφερα ήταν να ρίξω τους ορούς και το μικρό τραπεζάκι με τα εργαλεία, τα λεπτά περνούσαν χωρίς να καταλαβαίνουν ότι ξεμένω από οξυγόνο (μια ηλίθια νοσοκόμα μάλιστα με ρώταγε συνέχεια "τι συμβαίνει; Τι νιώθεις;"... λες και μπορούσα να της απαντήσω ), οπότε ... flatline. Μετά την φριχτή αγωνία του πνιγμού… γαλήνη. Έβλεπα να πλέω σε έναν πανέμορφο έναστρο ουρανό και μια ανείπωτη ειρήνη και ηρεμία. Συνειδητοποίησα ότι πέθανα και το πρώτο που σκέφτηκα ήταν «οκ, τώρα θα μάθω επιτέλους αν υπάρχει Θεός» . Αμέσως μετά ένιωσα ένα με τα πάντα. Χωρίς να χάσω την προσωπική μου συνείδηση, «απέκτησα» την συνείδηση των πάντων. Ήμουν ταυτόχρονα εγώ, οι γονείς μου, οι φίλοι μου, οι γιατροί, οι επισκέπτες… ο κόσμος ολόκληρος (έτσι διαμορφώθηκαν και τα πιστεύω μου στον Πανθεϊσμό ). Μου είναι αδύνατον να μεταφέρω ικανοποιητικά το συναίσθημα... απλά κράτα το ότι ήταν υπέροχο! Μετά από λίγο, ένιωσα να «αποκόβομαι» βίαια από όλο αυτό και πέφτω... και πέφτω... και σκάω μέσα σε κάτι υγρό, κρύο, στενάχωρο, γλιτσερό και αηδιαστικό. Ταυτόχρονα ακούω την φωνή ενός γιατρού να λέει «οκ, έχω σφυγμό!» και κατάλαβα ότι αυτό το αηδιαστικό πράμα που έπεσα μέσα του, είναι... το σώμα μου. Γιατροί και νοσηλευτές από πάνω μου με κοιτάγανε τρισευτυχισμένοι και ανακουφισμένοι, κι εγώ ήμουν τόσο εξαγριωμένη που με φέρανε πίσω, που εάν μπορούσα θα τους πλάκωνα όλους στο ξύλο! Την επόμενη μέρα έμαθα από τον χειρούργο μου ότι είχα 3 λεπτά flatline... και με ρώταγε γιατί ήμουν τόσο θυμωμένη μετά, για ώρες! Οι άλλοι δύο άνθρωποι που ανέφερα, που έτυχε αργότερα και σε άλλες φάσεις να γνωρίσω, ο μεν ένας, με 4 λεπτά flatline, βιώσε ακριβώς τα ίδια πράγματα με εμένα (και επίσης "ασπάστηκε" τον Πανθεϊσμό), η δε άλλη (που επαναφέρανε σχεδόν άμεσα) βιώσε μονάχα την γαλήνη αμέσως μετά την αγωνία του θανάτου.
    3 points
  23. Κοιτάξτε. Αν ήταν ακριβώς έτσι όπως το περιγράφετε, τότε ο καλύτερος χώρος για να ρουφήξεις φιλοσοφημένες σκέψεις και να μάθεις για τις βαθύτερες αλήθειες της ζωής θα ήταν το κοκτέιλ πάρτι του Ιππικού Ομίλου ή η δεξίωση στη μαρίνα του Μόντε Κάρλο μετά από το ράλι των ιστιοπλοϊκών. Αντίθετα, δε θα είχες τίποτα να κερδίσεις αν πήγαινες στο καφενείο ενός απομονωμένου αγροτικού χωριού, με παππούδια τα οποία πέρασαν ολόκληρη τη ζωή τους δουλεύοντας στο χωράφι ή με τα ζώα.
    3 points
  24. Νιώθω την ανάγκη να ξεκαθαρίσω κάποιες έννοιες - με δικό μου τρόπο-, διότι μπλέκονται πολλά πράγματα μαζί, με αποτέλεσμα να μην μπορούμε να καταλήξουμε σε μία κοινή βάση. Φυσιολογικό: Κάτι που παρατηρείται στη Φύση. Κανονικό: Κάτι που παρατηρείται κατά κανόνα (λατινικά norma --> normal) Κάτι που δεν είναι κανονικό, δεν είναι κατ'ανάγκη και αφύσικο. Κάτι αφύσικο, δεν μπορεί να είναι κανονικό. Π.χ. Είναι αφύσικο ένας άνθρωπος να έχει θερμοκρασία σώματος 55 βαθμούς κελσίου. Ένας άνθρωπος έχει κανονικά 36,6 βαθμούς κελσίου ως θερμοκρασία σώματος. Ένας άνθρωπος έχει φυσιολογικά θερμοκρασία 39 βαθμούς, δηλώνει όμως μία αντίδραση του σώματος που προσπαθεί να έρθει σε ομοιόσταση. Ο πυρετός δεν είναι μία κανονική κατάσταση, είναι όμως φυσιολογική. φοβία: η εκδήλωση προσωπικών μας φόβων, μέσα από καταστάσεις που αυθαίρετα εμείς συνδέουμε με τους φόβους αυτούς, χωρίς να υπάρχει υπαρκτός κίνδυνος. π.χ αραχνοφοβία, φοβάμαι όλες τις αράχνες, χωρίς να υπάρχει υπαρκτός κίνδυνος, σε αντίθεση με το να φοβάμαι μόνο τις δηλητηριώδεις αράχνες. Ομοφοβία: εκδήλωση προσωπικών φόβων που εκδηλώνονται και προβάλονται με ερέθισμα την σεξουαλική προτίμηση κάποιου τρίτου ατόμου, χωρίς να συνδέονται άμεσα με την ιδιότητά του αυτή. π.χ φοβία "αυτός είναι ομοφυλόφιλος, είναι διεστραμμένος και θέλει να με κλέψει", ή φόβος "αυτός είναι ομοφυλόφιλος, νομίζω ότι μου την πέφτει και αυτό με φέρνει σε δύσκολη θέση" Βάση λοιπόν των παραπάνω, με τα οποία φυσικά αν δεν συμφωνείτε τα κουβεντιάζουμε, προχωράω παρακάτω. Η ομοφυλοφιλία απαντάτε σε όλες τις εποχές, σε διάφορες κοινωνίες, σε διάφορες συνθήκες και στα δύο φύλα. Το γεγονός αυτό καθιστά την ομοφυλοφιλία κάτι φυσιολογικό για τον άνθρωπο. Το ποσοστό των ομοφυλόφιλων ατόμων (εκδηλωμένων ή όχι) είναι μικρό σε σχέση με τους ετεροφυλόφιλους. Το γεγονός αυτό κάνει την ομοφυλοφιλία κάτι μη κανονικό. Όμως! Φαίνεται σε κάθε κοινωνία (εποχή, συνθήκες κλπ) να υπάρχει πάντοτε ένα ποσοστό ομοφυλόφιλων ατόμων. Αυτό το γεγονός κάνει την ύπαρξη ενός ποσοστού ομοφυλόφιλων κανονικό. Η ιδιότητα της ομοφυλοφιλίας δεν συνεπάγεται την παιδοφιλία, δεν συνεπάγεται τη διαστροφή, δεν συνεπάγεται το εμπόριο ανθρώπων κ.ά. Όλα αυτά είναι σαφώς κατακριτέα και μη επιθυμητά, όμως δεν συνδέονται απαραίτητα με την ομοφυλοφιλία. Οι ομοφυλόφιλοι είναι άνθρωποι όπως όλοι μας και μπορούν να έχουν ιδιότητες από όλη την παναθρώπινη παλέτα ιδιοτήτων. Τόσο θετικές, όσο και αρνητικές. Υπάρχει κάποια ιδιότητα που θεωρείται εσείς ότι πάει πακέτο με την ομοφυλοφιλία; Τα παραπάνω τα λέω περισσότερο για εσένα @Sabrina διότι εκδηλώνεις μία έντονη φοβία, την οποία εκτιμώ ότι δεν αντιλαμβάνεσαι και συγχέεις πράγματα και καταστάσεις που είναι ασύνδετα μεταξύ τους.
    3 points
  25. @Sucore Συγχέεις την ανάγκη με την ικανοποιησή της. Δεν είμαστε σε θέση να ελέγξουμε μία ανάγκη, είμαστε όμως πράγματι εν δυνάμει σε θέση να ελέγξουμε το πότε, πώς και σε τι βαθμό θα την ικανοποιήσουμε. Με το να τραφείς δεν επιβάλεσαι στην ανάγκη της πείνας, απλά την ικανοποιείς. Αν μπορείς να σταματήσεις την πείνα, χωρίς να τραφείς και χωρίς επιπτώσεις για την υγεία σου, τότε θα δεχτώ ότι επιβάλεσαι στην ανάγκη αυτή. Έλεγαν οι αρχαίοι Έλληνες "ανάγκας και θεοί πείθονται"
    3 points
  26. "Of course it is happening inside your head, Harry, but why on earth should that mean that it is not real?" Dumbledore
    3 points
  27. Sorry ρεσυ, έχω πολύ καιρό να γράψω σε φορουμ και έχω ξεχάσει πως πάει
    3 points
  28. Αν ορίσουμε πως η υγιεινή διατροφή είναι αυτή η οποία συμπεριλαμβάνει φρούτα και λαχανικά δεχτούμε πως καρπός και φρούτο είναι συνώνυμα δεδομένου πως ο καρπός συμπεριλαμβάνει το σπόρο (άλλωστε οι ξηροί καρποί είναι κατά κανόνα σπόροι) δεδομένου πως η σοκολάτα προέρχεται από το σπόρο δέντρου, μέσα σε καρπό δέντρου άρα η σοκολάτα είναι φρούτο άρα τρώγοντας σοκολάτα κάνεις υγιεινή διατροφή. Είναι σωστός ο συλλογισμός;
    3 points
  29. Για να μην μπερδευτείτε (περιλαμβανομένου και του Κέρατου), η λέξη καρπός είναι ελληνική, η λέξη φρούτο (fructus) λατινική και ορίζουν με απλά λόγια όλη αυτή τη μάζα ιστών στην οποία μετατρέπεται το άνθος των φυτών (δέντρων ή και όχι). Οι λέξεις φρούτο και καρπός περιγράφουν ακριβώς το ίδιο πράγμα. Ο σπόρος ΕΙΝΑΙ μέρος του καρπού. Στο σημείο αυτό δεν υπάρχει κανένα λάθος. Εκτός θέματος, αλλά είναι ευκαιρία να το αναφέρω: Η μπάμια, η τομάτα, το κολοκύθι, το αγγούρι, η μελιτζάνα, τα φασόλια κλπ είναι φρούτα, όχι λαχανικά. Λαχανικά είναι τα φυτά αυτά τον οποίων τα εδώδιμα μέρη ΔΕΝ είναι οι καρποί τους. π.χ λάχανα, μαρούλια, κρεμμύδια, βλήτα, μαΪντανός, πατάτα, καρότο κλπ. Η αγγινάρα, μπρόκολο, κουνουπίδι είναι σε μία ενδιάμεση κατηγορία μιας και είναι τα άνθη του φυτού. Μάλλον κατατάσσονται στα λαχανικά, διότι εκτός από το άνθος τρώμε κυρίως το στέλεχός του.
    3 points
  30. Μέχρι το 3 μπορώ να το δεχτώ. Μετά κάνεις κάποια άλματα. Το κακάο είναι ο καρπός, όχι η σοκολάτα. Μετά από τον καρπό παίρνουμε την σκόνη κακάο και το βούτυρο κακάο. Κατεργαζόμαστε τη σκόνη κακάο, χρησιμοποιούμε ίσως και λίγο βούτυρο κακάο (όμως υπάρχουν και φτηνότερα λάδια) προσθέτουμε ένα κάρο άλλα συστατικά (και μπόλικη ζάχαρη) και φτιάχνουμε τη σοκολάτα. Για να σου το πω αλλιώς. Η σοκολάτα περιέχει συνήθως 60% κακάο. Το κακάο εκτιμώ αυθαίρετα (βαριέμαι να ψάχνω τώρα) ότι είναι το 50% του καρπού. Χοντρικά λοιπόν η σοκολάτα περιέχει 30% φρούτο, άρα με τη λογική σου είναι 30% υγιεινή και 70% μη υγιεινή (όπως το ορίζεις). Γενικεύοντας τη λογική σου, το αυτοκίνητό μου καίει δεινόσαυρο 98 οκτανίων Προτιμώ πτεροδάκτυλο, δίνει "φτερά" στον κινητήρα
    3 points
  31. Α βέβαια! Εγώ θα έλεγα στον εαυτό μου: "Είσ' ωραίος!!!! Είσαι θεός!!!". Θα έλεγα και άλλα, όμως είναι το μόνο που περιλαμβάνει θρησκευτικές πεποιθήσεις
    3 points
  32. Ο λόγος που ξεκίνησα το θέμα είναι συγκεκριμένος. Υπάρχουν δε λέξεις-κλειδιά στην παραπάνω διατύπωση, όπως και στη λογική/νοοτροπία πίσω από αυτές και από τη σύνδεσή τους, οι οποίες μου έδωσαν το έναυσμα να ξεκινήσω το νήμα. Στοχευμένα, εκείνο που επιθυμώ να συζητήσουμε είναι ο τρόπος που βλέπουμε, κρίνουμε, αντιμετωπίζουμε και επηρρεάζουμε τη συμπεριφορά των άλλων (κατ' επέκταση και τη δική μας) έχοντας ως κύριο άξονα την Αξία τους ως άτομα. Οι προεκτάσεις της συζήτησης θα δείτε στη συνέχεια ότι φτάνουν στην ουσία αρχών ανθρωπίνων σχέσεων, παιδαγωγίας, ανατροφής, καθημερινής συμπεριφοράς, πολιτισμού, αυτογνωσίας, αυτοβελτίωσης, κοινωνικότητας, δικαιοσύνης, ηθικής, αντίληψης. Βρίσκω ότι η κατανόηση του θέματος είναι ουσιαστική για την κατανόηση της Αξίας του Ανθρώπου, η οποία με τη σειρά της είναι η αρχή της συνειδητοποίησης της θέσης μας στον κόσμο και της αλληλεπίδρασής μας με αυτόν. Δεδομένου ότι βρισκόμαστε σε ένα φόρουμ μαγείας, του τρόπου δηλαδή να παρεμβαίνουμε στην έκβαση και λειτουργία του περιβάλλοντός μας, είναι ξεκάθαρο το πόσο σημαντικό είναι να ξέρουμε ποια είναι η αρχική μας θέση (ή έστω, ποια θα έπρεπε να είναι). Θα φροντίσω να περιχαρακώνω και να επικεντρώνω την επερχόμενη συζήτηση στην ουσία, η οποία έχω παρατηρήσει ότι διαφεύγει σε πολλούς ανθρώπους, καθότι μεγαλώσαμε σε μία κοινωνία όπου πρέπει να κάνεις αυτό που σου λένε "για να είσαι καλό παιδί'. Σας προετοιμάζω ήδη ότι κάποιοι θα δυσκολευτούν να εστιάσουν, να δουν ή ακόμα και να αποδεχτούν την γενετήσια, άφθαρτη και αναλλοίωτη Αξία που έχει ο κάθε άνθρωπος (και όχι μόνο). Από τη μία διότι γαλουχηθήκαμε με την απουσία της και από την άλλη διότι κάτι τέτοιο συνεπάγεται το φορτίο της ευθύνης που αυτή η Αξία επιφέρει. Θα εστιάσουμε στις φράσεις "αυτό που είμαστε"/ "αυτό που μας καθορίζει". Όλη η συζήτηση θα γίνει γύρω από "αυτό που είμαστε", δηλαδή γύρω από την Ουσία μας, γύρω από την Αξία μας. Βρίσκω θεμελιώδους σημασίας τον διαχωρισμό της συμπεριφοράς από το άτομο αυτό καθεαυτό, το οποίο καλό θεωρώ ότι είναι να ξεκινήσει με τον τρόπο διατύπωσης και έκφρασης. Για παράδειγμα: "Αντρέα είσαι μεγάλος ψεύτης και εγώ τους ψεύτες δεν τους γουστάρω" ή εναλλακτικά "Αντρέα αυτό που μου είπες ήταν ένα μεγάλο ψέμα και εμένα τα ψέματα δεν μου αρέσουν. Δεν θα ανεχτώ άλλα ψέματα." Στην μία περίπτωση η συμπεριφορά ταυτίζεται με το άτομο. Το άτομο δεν είπε ψέματα, αλλά είναι ψεύτης. Ο ομιλητής δεν απορρίπτει την συμπεριφορά, αλλά το άτομο. Από την στιγμή που απορρίπτεται το άτομο, αμφισβητείται βαθύτατα η Αξία του, σα να είναι κάτι που επιδέχεται αμφισβήτησης. Από τη στιγμή που το άτομο είναι κάτι, σημαίνει ότι για να γίνει π.χ αποδεκτό, θα πρέπει να αλλάξει στην ουσία του. Θα πρέπει να γίνει κάτι άλλο. Θα πρέπει να σταματήσει να είναι αυτό που είναι. Η Ουσία των πραγμάτων αλλάζει με κόπο και κάθε αλλαγή στην Ουσία, επιφέρει αλλαγές και στο περιβάλλον επί της ουσίας. Μία τέτοια αντιμετώπιση, κάνει το άτομο δυσμετάβλητο, δυσκίνητο, δυσπροσάρμοστο. Κάνει τον κόσμο γύρω δυσμετάβλητο, δυσκίνητο, αφιλόξενο. Η ροή της σκέψης, της συμπεριφοράς, της αλλαγής σταματάει. Η εξέλιξη σταματάει. Στην δεύτερη περίπτωση, το άτομο και η συμπεριφορά του διαχωρίζονται. Η συμπεριφορά είναι κάτι ευμετάβλητο. Η συμπεριφορά μπορεί να απορριφθεί ή να επικροτηθεί. Μπορεί να αναπαραχθεί ή όχι. Μπορεί να υιοθετηθεί ή όχι. Η συμπεριφορά είναι η αντίδρασή μας και η αλληλεπίδρασή μας με το περιβάλλον. Όταν ο άνθρωπος διαχωρίσει την συμπεριφορά του από τον Εαυτό του, γίνεται ευέλικτος, γίνεται εύπλαστος, γίνεται διαλλακτικός, γίνεται ευπροσάρμοστος. Ο κόσμος γύρω του γίνεται εύπλαστος, οι μορφές αλλάζουν, οι συμπεριφορές αλλάζουν, κάθε αλλαγή είναι αποδεχτή και ευχάριστη και η Ουσία παραμένει αναλλοίωτη. Ο κόσμος γίνεται όπως εμείς θέλουμε, χωρίς να αλλάζει. Οι Αξίες υπάρχουν και μένουν άφθαρτες. Η εξέλιξη είναι συνεχής. Νομίζω αυτά για αρχή είναι αρκετά...
    3 points
  33. Υπάρχει κι ένα τρίτο κίνητρο το οποίο ελάχιστοι το έχουν: το αγωνιστικό. Το να συζητήσεις και να αντιπαρατεθείς με μοναδικό σκοπό την ευχαρίστηση της αντιπαράθεσης. Δεν έχεις κάποιο συγκεκριμένο σκοπό εκτός, ίσως, από το να ακονίσεις την ικανότητά σου στο να βρίσκεις επιχειρήματα. Στην αρχαία Ελλάδα γίνονταν τέτοιου είδους αντιπαραθέσεις, όπου αγωνίζονται δύο ρήτορες και τους ζητούσε, το κοινό, να βγάλουν λόγο γύρω από ένα θέμα χωρίς καμία σημασία. Σε αυτήν την παράδοση, ο Δίων ο Χρυσόστομος έγραψε το "Κόμης Εγκώμιον" (εγκώμιο στα μαλλιά) ο δε Συνέσιος το "Φαλάκρας Εγκώμιον" (εσείς ξέρετε με ποιον είμαι ) Φαίνεται άσχετο με τη θεματολογία, αλλά δεν είναι. Με το να αντιπαρατίθενται σε ασήμαντα ζητήματα οι ρήτορες (αλλά κι όλος ο κόσμος) είχαν τη δυνατότητα να εξασκηθούν στο να βρίσκουν επιχειρήματα υπέρ ή κατά και των δύο πλευρών, οι δε κριτές μπορούσαν να δουν το θέμα αποστασιοποιημένα και να κρίνουν με αντικειμενικότητα το ποιος βρήκε τα καλύτερα αποτελέσματα. Όταν τέτοιες αντιπαραθέσεις γίνονται εν είδει αθλήματος και σε τακτική βάση, όλοι κερδίζουν και τελικά χτίζεται μια κουλτούρα συζήτησης και όχι στείρας αντιπαράθεσης. (Τώρα θα μου πεις, τέτοιοι θεσμοί υπάρχουν κι είναι και πολύ διαδεδομένοι στις ΗΠΑ κι εκεί πλέον σκοτώνονται στους δρόμους. Τεσπα, εκεί έχουμε να κάνουμε και με έναν πολιτισμό ο οποίος αργοπεθαίνει - άλλη ιστορία)
    3 points
  34. Φίλοι μου καλησπέρα σας. Φίλη Νεφέλη υπάρχουν πανδημίες ούκ ολίγες στην Ιστορία της ανθρωπότητας. 1-Ο Λοιμός της Αθήνας 430 Π.Χ. Αποδεκάτισε την πόλη-κράτος και σκότωσε τον Περικλή. Θανάτωσε 48.000 με 96.000 θανάτους, αριθμός τεράστιος για τα δεδομένα της εποχής. 2-ΠΑΝΟΥΚΛΑ ΣΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ 541-542 Μ.Χ. - ΠΑΝΟΥΚΛΑ ΣΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ Θύμα της πανώλης θα πέσει και ο ίδιος ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός, με αποτέλεσμα να φτάσει στα πρόθυρα του θανάτου. Οι προσωπικοί γιατροί στο Μέγα Παλάτιον είχαν σηκώσει τα χέρια ψηλά και λέγεται πως θεραπεύτηκε όταν είδε σε όραμα τους Αγίους Αναργύρους. Ο,τι κι αν συνέβη το αποτέλεσμα είναι ότι σώθηκε. Δεν ήταν όμως το ίδιο τυχεροί άλλοι 25.000.000 άνθρωποι που έχασαν τη ζωή τους από την «πανώλη του Ιουστινιανού», όπως αποκαλείται. Υπήρξε, μάλιστα, και ένα δεύτερο κύμα πανούκλας έπειτα από δύο αιώνες, το 750 μ.Χ., που εικάζεται ότι σκότωσε άλλα 50.000.000 σε ολόκληρο τον τότε γνωστό κόσμο, αν και ο αριθμός αμφισβητείται ως προς το μέγεθός του. 3-ΜΑΥΡΗ ΠΑΝΩΛΗ 1348–1353 Ο θάνατος σκεπάζει τη μεσαιωνική Ευρώπη Αποκλήθηκε «Μαύρος Θάνατος» και θεωρείται η πιο φονική πανδημία που έπληξε ποτέ τον Δυτικό Κόσμο. Αρκεί να αναλογιστεί κανείς ότι μέσα σε έναν αιώνα η Ευρώπη έχασε το 25% με 33% του πληθυσμού της, δηλαδή πέθανε από τη μεσαιωνική πανούκλα περίπου ο ένας στους τέσσερις ή ο ένας στους τρεις κατοίκους της Γηραιάς Ηπείρου, καθώς δεν μπορούν να υπάρχουν ακριβή στοιχεία. 4-Ευλογιά (15ος-17ος αιώνας) Οι Ευρωπαίοι «εισήγαγαν» διάφορες νέες ασθένειες όταν έφθασαν στις αμερικανικές ηπείρους το 1492. Μια από αυτές ήταν και η ευλογιά, μια μολυσματική ασθένεια με ποσοστά θνησιμότητας περίπου 30%. 5-Χολέρα (1817 - 1823) Η χολέρα μολύνει 1,4 με 4 εκατ. ανθρώπους κάθε χρόνο, με ετήσιους θανάτους μεταξύ 21.000 και 143.000 6-ΙΣΠΑΝΙΚΗ ΓΡΙΠΗ 1918-1919 Περισσότερα θύματα και από τον Α’ Παγκόσμιο. Ως προς τον συνολικό αριθμό των θυμάτων οι γνώμες διίστανται. Μετριοπαθείς υπολογισμοί κάνουν λόγο για 25.000.000 νεκρούς, ενώ άλλοι εκτιμούν ότι ξεπέρασε τα 30 ή ακόμα και τα 50 εκατομμύρια. 7-Γρίπη του Χογκ-Κογκ(1968-1970) Πενήντα χρόνια μετά την ισπανική γρίπη, ένας νέος ιός της ίδιας οικογένειας ο Η3Ν2, εξαπλώθηκε ανά τον κόσμο. Οι εκτιμήσεις κάνουν λόγο για περίπου ένα εκατ. θανάτους, εκ των οποίων 100.000 στις ΗΠΑ. 8-HIV/AIDS (1981 – έως σήμερα) Από το 1981, 75 εκατομμύρια έχουν προσβληθεί από HIV και σχεδόν 32 εκατ. έχουν χάσει τη ζωή τους. 9-SARS (2002 – 2003) Ο ιός SARS –ή αλλιώς σοβαρό οξύ αναπνευστικό σύνδρομο αποτελεί μια σοβαρή ασθένεια που προκαλείται από έναν εκ των επτά κορωνοϊών που προσβάλλουν τους ανθρώπους. Το 2003, η επιδημία που άρχισε από την επαρχία Γκουαγκντόγκ της Κίνας γρήγορα εξελίχθηκε σε πανδημία, καθώς εξαπλώθηκε σε 26 χώρες, προσβάλλοντας περισσότερους από 8.000 ανθρώπους και προκαλώντας 774 θανάτους. Ο αντίκτυπος του SARS ήταν αρκετά περιορισμένος χάρη στα γρήγορα ανακλαστικά των αρχών δημόσιας υγείας, με μέτρα καραντίνας και την απομόνωση όσων προσβάλλονταν από τον SARS. Οι επιστήμονες που μελετούν τον Covid-19 διαπιστώνουν ότι το γενετικό του υλικό είναι σε ποσοστό 86,9% ταυτόσημο με του SARS. 10-Γρίπη των Χοίρων ή H1N1 (2009 - 2010) Ένας νέος ιός από την «οικογένεια» των ιών της γρίπης εμφανίσθηκε το 2009, μολύνοντας περίπου 60,8 εκατ. ανθρώπους στις ΗΠΑ και με θνητότητα παγκοσμίως μεταξύ 151.700 και 575.400. Αποκαλούμενη και ως «γρίπη των χοίρων», καθώς φαίνεται ότι πέρασε από τους χοίρους στον άνθρωπο, ο Η1Ν1 διαφέρει από την κοινή γρίπη στο ότι το 80% των θανάτων παρατηρήθηκε σε ανθρώπους κάτω των 65 ετών. 11-Ebola (2014 - 2016) Εντοπίσθηκε για πρώτη φορά σε ένα μικρό χωριό της Γουινέας το 2014 και εξαπλώθηκε σε αρκετές γειτονικές χώρες στη Δυτική Αφρική, μολύνοντας 28.600 ανθρώπους και προκαλώντας 11.325 θανάτους τους περισσότερους εκ των οποίων σε Γουινέα, Λιβερία και Σιέρα Λεόνε. Εκ των οκτώ Αμερικανών που προσβλήθηκαν από Έμπολα, ένας πέθανε, σύμφωνα με το Κέντρο Ελέγχου Ασθενειών(CDC). To συνολικό κόστος του Έμπολα υπολογίζεται στα 4,3 δισ. δολάρια. Όπως η «ξεχασμένη πανδημία» της χολέρας, έτσι και ο Έμπολα θερίζει σε χώρες που δεν διαθέτουν τον κατάλληλο εξοπλισμό ή οικονομικούς πόρους για την καταπολέμησή του. 12-Κορωνοϊός ή COVID-19 (2019 – έως σήμερα) Η πανδημία του κορωνοϊού έφερε στο προσκήνιο τις αδυναμίες της παγκόσμιας κοινότητας στο να αποτρέψει την εξάπλωση ιογενών ασθενειών. Τα περιστατικά Covid-19 ανά τον κόσμο έχουν υπερβεί τα 700.000 και με περισσότερους από 33.000 θανάτους. Οι ΗΠΑ βρίσκονται πλέον στην πρώτη θέση ως προς τον αριθμό κρουσμάτων, ενώ ακολουθεί η Ιταλία, η Κίνα, η Ισπανία και η Γερμανία. Ο ιός έκανε την εμφάνισή του στα τέλη του 2019 στην πόλη Βουχάν, στην επαρχία Χουμπέι της Κίνας. Μέσα σε λιγότερο από τρεις μήνες, ο ΠΟΥ τον ανακήρυξε σε πανδημία. Οι εκτιμήσεις δείχνουν ότι ο Covid-19 θα εξαπλωθεί σχεδόν σε όλον τον κόσμο και θα μπορούσε να προσβάλει έως και το 40% με 70% του παγκόσμιου πληθυσμού. Το ιδιαίτερα επώδυνο παράδειγμα του Covid-19 δείχνει ότι η παγκοσμιοποίηση βοηθάει τόσο την εξάπλωση νέων, μολυσματικών ασθενειών, αλλά και στη «μόλυνση» της ίδιας της παγκόσμιας οικονομίας. Η δυνατότητα να φθάσει κανείς σχεδόν σε κάθε γωνιά της Γης σε λιγότερο από 20 ώρες, κουβαλώντας εκτός από τις αποσκευές και τον ιό μαζί του, επιτρέπει στην ταχεία εξάπλωση ασθενειών, κάτι που δεν συνέβαινε στον ίδιο βαθμό στο παρελθόν. Πηγές: businessinsider.com, history.com, BBC Επιμέλεια: Αγγελική Κοτσοβού Επίσης πηγή και από https://www.ethnos.gr/istoria/96408_oi-pandimies-poy-therisan-tin-anthropotita-loimos-panoli-kai-ispaniki-gripi Όπως διαπιστώνουμε πως πάντα υπήρχαν από την Αρχαιότητα οι πανδημίες. Συμπερασματικά πιστεύω πως με τα μέχρι στιγμής στοιχεία δεν υπάρχουν ώστε ένα τεκμηριωθεί κάποια συνομωσία. Βέβαια εκτός εάν κάτι υπάρξει στο Μέλλον.. Ευχαριστώ.
    2 points
  35. Γενικα παντως, με βαση γνωσεων, ο ανθρωπινος οργανισμος ειναι δημιουργημενος ετσι ωστε να αντεχει στην καταναλωση τοσο κρεατος οσο και λαχανικων αλλα και φρουτων επειδη ειμαστε βιολογικα παμφαγα, εξαλλου αυτο δεν ανακαλυφθηκε τωρα αλλα εδω και εκατονταδες χρονια. Επισης το υγειες ειναι ολα οσα τρωμε να τα τρωμε με μετρο.
    2 points
  36. Η μία μέθοδος: Άρχισε από κάτι, οτιδήποτε, στην τύχη. Δύο τινά μπορεί να συμβούν: α) είναι αυτό από το οποίο έπρεπε να αρχίσεις, οπότε όλα καλά. β) δεν είναι αυτό από το οποίο έπρεπε να αρχίσεις. Τότε, θα νοιώσεις ένα σκίρτημα μέσα σου πως "κάτι δεν πάει καλά" και θα καταλάβεις πως πρέπει να ξεκινήσεις από αλλού. Δεδομένου πως τίποτε στον κόσμο δε συμβαίνει τυχαία, μάλιστα, η απλή κίνηση του να "ξεκινήσεις" θα κινητοποιήσει δυνάμεις που αρχίζουν να σε "σπρώχνουν" προς τα κει που πρέπει. Η άλλη μέθοδος: Άρχισε να αμφιβάλλεις για τα πάντα όσα νοιώθεις. Μη δέχεσαι την εξήγηση "ήταν διαυγές όνειρο" ή "ήταν αστρική προβολή" χωρίς να το βασανίσεις, χωρίς να αποκλείσεις πρώτα κάθε εναλλακτική εξήγηση. Το σύνθημά σου θα είναι η κινέζικη παροιμία που λέει "όταν ανυπομονούμε για έναν επισκέπτη, μην νομίζεις πως ο χτύπος της καρδιάς σου είναι ο ήχος από τον καλπασμό του αλόγου του". Προσπάθησε να βρεις πρώτα τη λογική εξήγηση. Θα εκπλαγείς. Και μία προειδοποίηση: Ό,τι και να κάνεις, δεν υπάρχει περίπτωση να μην έρθει η στιγμή που θα πεις "τι μ@λ@κία έκανααααααα!!!!". Μη γελάς, είναι πολύ σοβαρό αυτό. Κι αυτό φυσικά, δεν είναι δικαιολογία για να την κάνεις.
    2 points
  37. Σύμφωνα με κάποιες έρευνες, έως το 2030, η Κίνα θα είναι η πολυπληθέστερη …χριστιανική χώρα αφού θα έχει περίπου 250 εκατομμύρια πιστούς. Δεν γνωρίζω την εγκυρότητα της έρευνας, αλλά ακόμα κι αν δεν ισχύουν με ακρίβεια τα παραπάνω νούμερα, προσωπικά μου δημιουργούνται κάποιες απορίες. 1) WTF??? Η ΚΙΝΑ;;; Πως είναι δυνατόν;;; 2) Τοοοοοσο πλούσια παράδοση, με επιρροές από ινδουισμό βουδισμό κλπ, και το γυρνάνε στο Χριστιανισμό!;; 3) Μήπως τους πείραξε η υπερβολική ρύπανση; ..
    2 points
  38. Το θέμα είναι μεγάλο. Προσωπικά το εστιάζω γύρω από 4 σημεία. Το πρώτο, είναι ο κοσμοπολίτικος χαραχτήρας που έχουμε σαν λαός, που μας αρέσει να ταξιδεύουμε, να γνωρίζουμε καινούργια πράγματα, να αφομοιώνουμε και να αφομοιωνόμαστε, έχοντας μια αποκεντρωτική σχετικά στάση σε σχέση με τα εγχώρια τεκταινόμενα, πολλά εκ των οποίων μας δυσαρεστούν. Το δεύτερο σημείο είναι τα ντόπια κουσούρια, με προεξέχων, αυτό του αντί να προβαίνουμε σε έντονο (έστω)ανταγωνισμό για να προκύψει το καλύτερο, προβαίνουμε σε άγριο αλληλοσπαραγμό, επειδή ποτέ δεν συνιστούσαμε ενιαία κοινωνία αλλά μια σύνθεση ομάδων, συμμοριτών, ταγμάτων, κ.λ.π. με διακαή πόθο την ολοκληρωτική επικράτηση πάνω σε όλους τους άλλους -αν όχι το σβήσιμό τους από τον χάρτη. Αυτό είναι στις περισσότερες περιπτώσεις όντως μείον(-), αλλά θεωρώ πως υπάρχει σοφία και σε αυτό (αλλά δεν είναι επί του παρόντος). Το τρίτο σημείο είναι η αρχαία πολιτισμική κληρονομιά, οι αρχαίες ρίζες, και η σύνδεσή(;)ακόμη και του πιο αμέτοχου της ελληνικής παιδείας (αλλά ειλικρινή και έντιμου) σε ένα βαθύ και ξεχασμένο επίπεδο με τον θεϊκό σπινθήρα, τον ανώτερο νου, και το υπερβατικό κάλος. Ποιότητες που από τα παλιά χρόνια είχαν πολλούς εχθρούς, έδειχναν να χαλάνε τη σούπα, και προσπαθούσαν να επιβιώσουν σε μη-φιλικό περιβάλλον. Η καθυπόταξη αυτού του στοιχείου, από αυτοκρατορίες που πέρασαν από αυτό τον τόπο αλλά και από δοτές κυβερνήσεις και ιερατεία που φτάνουν μέχρι σήμερα, δημιούργησαν ένα είδος ηττοπάθειας και ανάγκης για κηδεμόνες και προστάτες, εξοβελίζοντας “αυτό” το πολύτιμο που υπάρχει πίσω από αυτές τις ποιότητες. Το τέταρτο σημείο είναι η εδραίωση της αριστερής ιδεολογικής κοσμο-θέασης και στα ελληνικά πράγματα στις αρχές του προηγούμενου αιώνα. Πράγμα που σημαίνει ότι τα εθνικά ζητήματα περνούσαν και μέσα από τα κομμουνιστικά φίλτρα. Ακόμη και μέσα σε αυτά, η πρώϊμη αριστερά διατήρησε τις έννοιες του έθνους, τα εθνικά σύμβολα και την εθνική υπερηφάνεια ως αναπόσπαστα κομμάτια του πατριωτισμού. Η ζυμώσεις της δεκαετίας του 60' απέδωσαν σχετικά αναθεωρητικά ένα πιο ελευθεριακό και αναρχικό περιεχόμενο που εκ φύσεως αντιτίθεται σε οτιδήποτε έχει σχέση με θέματα, έθνους, συνόρων, ιστορικής συνέχειας κ.λ.π. Ένας “προθάλαμος” για την ρευστότητα της εποχής που βιώνουμε σήμερα -μισό αιώνα μετά- και που χαρακτηρίζεται από μηδενιστικές τάσεις που εξισώνουν το έθνος με τον εθνικισμό,και την αγάπη για την πατρίδα με το ναζισμό. Κινήσεις οι οποίες σαφώς έχουν σκοπιμότητα(ατζέντα) σε όλη την Ευρώπη εκτός από την απύθμενη αφέλεια στον τόπο μας. Το ρεζουμέ που προκύπτει από τη σύνθεση αυτών των τεσσάρων σημείων, είναι ότι η ισοπέδωση(ρευστοποίηση) λέξεων και εννοιών είναι εν μέρη φυσική αλλά ταυτόχρονα και αρκετά κατευθυνόμενη στον επικοινωνιακό πόλεμο των πραγματικοτήτων. Το να είναι κανείς περήφανος/η για την καταγωγή και τον τόπο του, έχει κατά τη γνώμη μου αξία στο βαθμό που ξανα-ανακαλύπτει το βαθύτερο πνεύμα του τόπου μέσα από το σημερινό δημιουργικό πνεύμα της εποχής, προκειμένου να υπάρξει ιστορική συνέχεια και όχι μια ακόμη γκροτέσκο επανάληψη. Είναι ασύλληπτη ανοησία να καταστρέφει κάποιος (είτε εσκεμμένα είτε από αφέλεια) κάτι τόσο “πολύτιμο” εκεί που άλλοι το ψάχνουν, άλλοι το κλέβουν, άλλοι προσπαθούν να το σπουδάσουν, και άλλοι το φθονούν.
    2 points
  39. Προφανώς και δεν κατάλαβες καλά! Θα το αναλύσω περισσότερο. Η κατάσταση που περιγράφεις δεν έχει να κάνει με τη λογική αλλά με το συναίσθημα. Κάθε άνθρωπος φτιάχνει την δική του πραγματικότητα βάση πεποιθήσεων, εμπειριών και δυνατοτήτων. Πολλές φορές, οι άνθρωποι φτιάχνουμε μία πραγματικότητα η οποία μας προφυλάσσει από κάποια άλλη πραγματικότητα, την οποία δεν είμαστε ακόμα σε θέση να αντιμετωπίσουμε/αποδεκτούμε/ διαχειριστούμε. Ορισμένοι έχουν έντονα ανεπτυγμένη τη λογική τους, επομένως η πραγματικότητα αυτή μοιάζει πιο πειστική στους άλλους. Τα λογικά επιχειρήματα που παραθέτουν, μπορούν να στηρίξουν την πραγματικότητα αυτή τόσο στους άλλους, όσο και στους ίδιους τους τους εαυτούς. Σε αυτή την περίπτωση, δύσκολα καταλαβαίνει το άτομο ότι η πραγματικότητα που έχει πλάσει είναι αποτέλεσμα φυγής από κάποια άλλη και όχι από πραγματική επιθυμία, διότι η λογική του το "καπελώνει". Κάποιος τρίτος, δύσκολα θα μπορέσει να βοηθήσει το άτομο, μιας και η κατάσταση δεν είναι εμφανής ή "αποδείξιμη". Κάποιοι δεν έχουν τόσο ανεπτυγμένη λογική ευφυία επομένως η πραγματικότητα που πλάθουν, εύκολα καταρρίπτεται λογικά. Δεν έχει όμως σημασία, διότι όπως ξαναείπα, η κατάσταση αυτή δεν έχει να κάνει με τη λογική αλλά με το συναίσθημα. Η συγκεριμένη πραγματικότητα εξυπηρετεί και "προστατεύει" το συναίσθημα και όχι τη λογική. Το αν η πραγματικότητα έχει λογική βάση ή όχι, ποσώς ενδιαφέρει το συναίσθημα. Σημασία έχει αν είναι διαχειρίσιμη (συναισθηματικά) ή όχι. Όσο λοιπόν το συναίσθημα επιλέγει να κρατάει ζωντανή μία συγκεκριμένη πραγματικότητα, η λογική μπαίνει σε δεύτερη μοίρα. Όσα λογικά επιχειρήματα και να παραθέτει κάποιος στο άτομο αυτό, δεν έχουν ουδεμία επίδραση. Όταν όμως το άτομο μπορέσει συναισθηματικά να νιώσει ασφάλεια, τότε η λογική αρχίζει να λειτουργεί. Από μόνο του το άτομο, χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια από τρίτους, είναι σε θέση να αντιληφθεί τα λογικά σφάλματα της πραγματικότητας που έχει πλάσει. Τόσο το συναίσθημα, όσο και η λογική είναι στην πλήρη εξουσία και έλεγχο του ατόμου. Κανείς δεν μπορεί να τα αλλάξει, αν και εφόσον δεν δεχτεί το ίδιο το άτομο τις αλλαγές αυτές. Προφανώς λοιπόν και ΜΟΝΟ το ίδιο το άτομο μπορεί να επιφέρει την αλλαγή και κανείς άλλο για λογαριασμό του. Αυτό όμως που μπορεί να κάνει κάποιος τρίτος εφόσον το επιθυμεί, είναι να δημιουργήσει γύρω από το άτομο τις κατάλληλες συνθήκες, ώστε να νιώσει ασφάλεια και από μόνο του να επιφέρει τις αλλαγές που θέλει, δίνοντας πλέον τα σκήπτρα στη λογική. Αντίστροφα, μπορεί κάποιος τρίτος να δημιουργήσει δυσμενείς συνθήκες ώστε να δυσκολεύει τις όποιες αλλαγές θα επιφέρει το άτομο. Αυτό λοιπόν που είπα και παρανόησες είναι ότι αν κάποιος θέλει πραγματικά να δείξει τον παραλογισμό στην πραγματικότητα που έχει φτιάξει ένα άτομο, καλύτερα να το προσεγγίσει σε συναισθηματικό επίπεδο, παρά σε λογικό. Αν το άτομο αρνείται να δεχτεί βοήθεια, τότε σαφέστατα κανείς δεν μπορεί να το βοηθήσει. Πολλοί περισσότεροι απ'όσο νομίζεις. Ακόμα κι εσύ το κάνεις, απλά το επίπεδο των λογικών επιχειρημάτων πρέπει να είναι πολύ υψηλό διότι "ξεγλιστράς" εύκολα. Ο μηχανισμός είναι ο ίδιος, αλλάζει μόνο το επίπεδο δυσκολίας. Όπως είπα παραπάνω, δεν έχει να κάνει με εγωκεντρικότητα, αλλά με φόβο. Όσο και να μου λες ότι η ασπίδα μου είναι παράλογα κατασκευασμένη, το μόνο που με απασχολεί είναι το πόσο αποτελεσματική νιώθω ότι είναι. Εφόσον νιώθω ότι με προστατεύει, λέγε εσύ ό,τι θες...
    2 points
  40. Όλοι μας έχουμε λίγο Κάιρι Ίρβινγκ μέσα μας.
    2 points
  41. Τι θα πει "το περιορίζω"; Εξακολουθείς να είσαι λάθος. Όλες οι έρευνες που έχουν γίνει, μα όλες, έχουν αποδείξει πως οι άνθρωποι δουλεύανε πολύ λιγότερο πριν τη βιομηχανική επανάσταση. Το δε κλισέ "εργασιακός Μεσαίωνας" είναι για τους ανίδεους. Μακάρι να είχαμε εργασιακό Μεσαίωνα. Το χειμώνα είχαν τρεις μήνες αργία. Σήμερα, ας πούμε, δε θα δούλευε κανένας.
    2 points
  42. Χμ, οι απόψεις / πιστεύω μου δεν έχουν αλλάξει, απλά έχουν εμπλουτιστεί με περισσότερες έννοιες θα έλεγα. Η αλήθεια είναι ότι αυτό που θα έλεγα στον εαυτό μου ήταν να μην με καταπιεί τόσο η καθημερινότητα και να δίνω περισσότερο χρόνο στην ψυχική / νοητική τροφή!
    2 points
  43. @Sucore συμφωνώ μαζί σου. Τις ίδιες σκέψεις είχα και εγώ. Ομολογώ ότι το ζήτημα με προβλημάτισε αρκετά. Κατόπιν ωρίμου σκέψεως καταλήγω στο εξής : @Νεφέλη από τη στιγμή που κάποιος δίνει κάτι που χρειάζεται σε κάποιον άλλο που επίσης το χρειάζεται, χωρίς αντάλλαγμα από αυτόν, τότε ναι, είναι θυσία. Όταν αυτό που δίνει είναι η ζωή του, τότε προφανώς πρόκειται για αυτοθυσία. Το αν αξίζει ή όχι η πράξη αυτή, ο μόνος κατάλληλος για να το κρίνει είναι μάλλον αυτός που την κάνει. Η δική μου υποκειμενική κρίση είναι ότι η αυτοθυσία "αξίζει τον κόπο" όταν πρόκειται να σωθεί η ζωή κάποιου άλλου. Πράγματι όμως, δεν είναι αναγκαία συνθήκη.
    2 points
  44. Το 1ο σχολιο - αν και αξίσου σημαντικό από άποψη βαρύτητας- συνήθως προσπερνιέται πιο εύκολα ('εχει κετημένη ταχύτητα) μέχρι να δείξει "που θα κάτσει η μπίλια" (3-4 σχόλιο). Είναι κάτι σαν μοτίβο. Επίσης έχει να κάνει με το πόσο γρήγορος ή άμεσος είναι κάποιος στις απαντήσεις του. Κάποιοι θέλουν χρόνο για να το επεξεργαστούν και να το διατυπώσουν. Η αλήθεια είναι ότι πολύ λίγοι είναι αυτοί που (έχουν τη δύναμη να) διαφοροποιούνται από τις κυρίαρχες απόψεις. Οι περισσότεροι κατανοουν ότι αν δεν συμβαδίσουν με τις τοποθετήσεις των γνωστών ονομάτων της πιάτσας, πολύ λίγο θα ασχοληθούν μαζί τους. Επομένως η ανταπόκριση και η επικοινωνία που επιζητούν δεν θα υπάρξει (τουλάχιστο στο βαθμό που θα ήθελαν). Ή το χειρότερο, η διαφορετικότητα της άποψή τους θα προσαρμοστεί(μειωθεί ή εξαφανιστεί) για να συμφωνεί με τα "ονόματα". Σαν συνέχεια των παραπάνω, από την στιγμή που η ορθολογική-επιστημονική προσέγγιση κερδίζει έδαφος στο φόρουμ, τα περιθώρια να γράψει κάποιος μια πιο μαγική προσέγγιση στενεύουν. Αυτό βέβαια εξαρτάται και από την ίδια την θεματολογία και το πως τίθεται. Από τη στιγμή που το φόρουμ έχει επιλέξει να είναι αξιόπιστο, βάσιμο, που να δίνει έγκυρες και κατασταλαγμένες απαντήσεις σε προβληματισμούς, κινδυνέυει να πέσει θύμα της ίδια του της επιλογής. Που είναι το να επιτρέπει μόνο συγκεκριμένου "μήκους κύματος" απόψεις. Δηλάδή μειωμένη συμμετοχή και επιθυμία για ζύμωση.
    2 points
  45. Ούτως ή άλλως η καθημερινότητα είναι φτωχή νοήματος.
    2 points
  46. Βελτιώνοντας το βιωτικό επίπεδο αυτομάτως υπάρχει μείωση πληθυσμού ;)
    2 points
  47. Τι εστί εαυτός και τι εστί ανώτερος Εαυτός. Στα άρθρα επιχειρηματολογείται ότι η Συνείδηση προϋπάρχει του εαυτού ενώ μπορεί να χαρακτηριστεί συνείδηση και αυτό που έχουν ακόμα και οι μικροοργανισμοί
    2 points
  48. Μισό λεπτό. Να κάνω μια περίληψη της συζήτησης με το @Sucore -Να, ορίστε, βλέπεις όοοοολη αυτή τη χώρα; Σε αυτή τη χώρα είσαι ελεύθερος να πας όπου θες εσύ. -Εεεεε... είναι ένας φράχτης εκεί.... -Και λοιπόν; Είσαι ελεύθερος να τον διαβείς. -Είναι ηλεκτροφόρος... -Μόνο 220 Volt τι το κάνεις θέμα; -Μα θα πάθω ηλεκτροπληξία! -Μόνο αν δεν είσαι προστατευμένος. -Είναι και 6 μέτρα ψηλός! -Το παγκόσμιο ρεκόρ άλματος επί κοντώ είναι 6 μέτρα και 16 εκατοστά. Ο τοίχος είναι πιο χαμηλός, άρα μπορείς να τον περάσεις. -Την τάφρο με τους κροκόδειλους από πίσω την είδες; -Ε, πάρε και μερικά κοτόπουλα μαζί σου να φάνε αυτά οι κροκόδειλοι. -Και λες δηλαδή πως θα γλυτώσω από τους ελεύθερους σκοπευτές παραπέρα! -Ναι, αν περάσεις νύχτα ώστε να μην μπορούν να σε δουν και να σκοπεύσουν καλά. -Μήπως να γίνω και αόρατος; -Γιατί όχι; Στην πορεία θα προσφέρεις και στην επιστήμη. -Ναι, ΟΚ, δηλαδή μου λες πως δεν έχει καμία σημασία πως εδώ πέρα υπάρχει ΕΝΑΣ ΓΑΜΗΜΕΝΟΣ ΗΛΕΚΤΡΟΦΟΡΟΣ ΦΡΑΧΤΗΣ ΜΕ ΤΑΦΡΟ ΚΑΙ ΦΡΟΥΡΟΥΣ; -Γιατί; Σε εμποδίζει σε κάτι;
    2 points
×
×
  • Create New...