Jump to content
Sign in to follow this  
Dalia

Η Ελκτική Δύναμη Του Φόβου

Recommended Posts

ΕλρικJ έχεις δύο ενδιαφέρουσες ιδέες για θέματα. Θα ήταν πολύ καλό να τα ξεκινήσεις εσύ ο ίδιος. Έχουμε και προσφορά αυτή την περίοδο. Στα δύο θέματα που ανοίγεις, δώρο το τρίτο :P

Καλό ξεκίνημα λοιπόν :)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Αυτό με τους δεδομένους φόβους εννοεις αρχέτυπα;Θα έλεγα ναι πάντως απλά με πολύ προσοχή και φυσικά να μπορείς να ελεγξεις τον εαυτό σου και να μη σε πιάσει πανικός.Έτσι κ αλλιώς σε οποιαδήποτε τέτοιου είδους εργασία θα ήταν ψεύτης κάποιος αν έλεγε ότι δε φοβάται ;ρ.απλά είπαμε όχι σε κάτι που θα μας πιάσει πανικός ε ;) .(θα με ενδιέφερε ένα τέτοιο τοπικ αν άνοιγε)

Ναι οι αρχετυπικοί είναι που έχουν δύναμη που μπορεί να φανεί χρήσιμη - οι άλλοι (ρεαλιστικοί ή μη) ρουφάνε δύναμη και πρέπει να του ξεφορτωνώμαστε) αλλά εννοώ ακριβώς *να είναι* κάτι που θα μας πιάσει πανικός - κι όσο πιο τέτοιο είναι τόσο πιο αποτελεσματικό (αν και υπάρχουν όρια ασφαλείας, μην κλειστείς σε φέρετρο χωρίς να υπάρχει κάποιος που θα μπορεί να βγάλει, αν και οι μάγοι του παλιού καιρού προτιμούσαν το "η ταν η επι τας" - δηλ αν δεν μπορέσω να βγω μόνος ας μη βγω ποτέ, που ασφαλώς έχει περισσότερη δύναμη αλλά με θανάσιμους κινδύνους.) no pain - no gain

Share this post


Link to post
Share on other sites

ΕλρικJ έχεις δύο ενδιαφέρουσες ιδέες για θέματα. Θα ήταν πολύ καλό να τα ξεκινήσεις εσύ ο ίδιος. Έχουμε και προσφορά αυτή την περίοδο. Στα δύο θέματα που ανοίγεις, δώρο το τρίτο :P

Καλό ξεκίνημα λοιπόν :)

 

Ευχαριστω πολυ!!Απλα πρωτου ξεκινησω εγω κατι προτιμω να διαβασω σιγα σιγα οσα ηδη υπαρχουν..Ε μην επαναλαμβανομαστε :P

Ναι οι αρχετυπικοί είναι που έχουν δύναμη που μπορεί να φανεί χρήσιμη - οι άλλοι (ρεαλιστικοί ή μη) ρουφάνε δύναμη και πρέπει να του ξεφορτωνώμαστε) αλλά εννοώ ακριβώς *να είναι* κάτι που θα μας πιάσει πανικός - κι όσο πιο τέτοιο είναι τόσο πιο αποτελεσματικό (αν και υπάρχουν όρια ασφαλείας, μην κλειστείς σε φέρετρο χωρίς να υπάρχει κάποιος που θα μπορεί να βγάλει, αν και οι μάγοι του παλιού καιρού προτιμούσαν το "η ταν η επι τας" - δηλ αν δεν μπορέσω να βγω μόνος ας μη βγω ποτέ, που ασφαλώς έχει περισσότερη δύναμη αλλά με θανάσιμους κινδύνους.) no pain - no gain

Μπορω να πω με καλυψες με τις απαντησεις σου..Συμφωνω,με μια παρατηρηση μονο στο θεμα ασφαλειας και αυτο μονο και μονο διοτι δεν γνωριζω τα ατομα του φορουμ και ποιος μπορει να τα διαβαζει..Με λιγα λογια πρωτα η ασφαλεια παιδες,μετα ολα τα αλλα.!

(αυτο το no-pain gain μου θυμισε μια διαφημιση για Bodybuilders :P )

Share this post


Link to post
Share on other sites

 Και στον Ιωβ που είδαμε - μήπως τράβηξε την προσοχή του διαβόλου ο Ιωβ με τους φόβους και την ανησυχία του; Ή θα συνέβαινε έτσι κι αλλιώς;

 

Ο Ιώβ με την στάση του τραβά την προσοχή του Θεού και ο Θεός όταν έρχεται ο διάβολος στρέφει την προσοχή του διαβόλου στον Ιώβ!  

Share this post


Link to post
Share on other sites

 

6 Και κάποια ημέρα, οι γιοι τού Θεού ήρθαν να παρασταθούν μπροστά στον Κύριο, κι ανάμεσα σ’ αυτούς ήρθε και ο σατανάς.

 

 

7 Και ο Κύριος είπε στον σατανά: Από πού έρχεσαι; Και ο σατανάς απάντησε στον Κύριο, και είπε: Αφού διάβηκα ολόγυρα τη γη, και περπάτησα μέσα σ’ αυτή, νάμαι.

 

 

8 Και ο Κύριος είπε στον σατανά: Έβαλες τον νου σου επάνω στον δούλο μου τον Ιώβ, ότι δεν υπάρχει όμοιός του στη γη, άνθρωπος άμεμπτος και ευθύς, ο οποίος φοβάται τον Θεό, και απέχει από κακό;

 

 

9 Και ο σατανάς απάντησε στον Κύριο, και είπε: Μήπως ο Ιώβ δωρεάν φοβάται τον Θεό;

Μάλλον ο Θεός ξέρει τι έβαλε ο σατανάς "στο νου του" και αυτό που κρυφοσκέφτεται το κάνει φανερό για να τον σπρώξει να πάρει την απόφαση -

 

Γυρνώντας στο θέμα του φόβου στο θέμα αυτό κοιτάζουμε κάποια γενική ιδιότητα του φόβου (την έλξη! λίγο ειρωνικό να έλκει ο φόβος αφού "φόβός" σημαίνει βασικά "φυγή")

Share this post


Link to post
Share on other sites

Γυρνώντας στο θέμα του φόβου στο θέμα αυτό κοιτάζουμε κάποια γενική ιδιότητα του φόβου (την έλξη! λίγο ειρωνικό να έλκει ο φόβος αφού "φόβός" σημαίνει βασικά "φυγή")

 

 

 

 

 

Καλημέρα! μήπως με το να φοβόμαστε 'χάνουμε' ενέργεια οπότε το κενό που δημιουργείται έρχεται να καλύψει αυτό που μας φοβίζει? ενώ αν φερθούμε σαν να μην φοβόμαστε 'ξεγελάμε' την ελκτική δύναμη του φόβου? να σας πω κάποια πράγματα που παρατήρησα. Πέρυσι που είχα αλλάξει τακτική παρατήρησα ότι οι τσούχτρες δεν τσιμπούσαν πια εμένα αλλά άτομα που ήταν κοντά σε μένα. Αυτό όμως δεν ήταν λύση ίσα ίσα με έβαζε σε άλλον μπελά. Φέτος έμπαινα στη θάλασσα σχεδόν χωρίς να φοβάμαι έχοντας στο νου μου ότι και να συμβεί κάτι δεν θα μου χαλούσε τη διάθεση. Έγιναν κάποια ενδιαφέροντα πράγματα. Συνάντησα μια κοπέλα η οποία μου έλεγε ότι την τσιμπούσαν τσούχτρες και ότι φοβόταν πολύ. Την έβλεπα συχνά ώσπου μια μέρα που έμπαινα μου λέει έχει πάλι τσούχτρες. Εκείνη τη στιγμή βλέπω μία τσούχτρα και της λέω πράγματι έχει. Αυτή τρόμαξε και άρχισε να κολυμπά προς την ακτή, εν τω μεταξύ μέσα σε δύο λεπτά είδα τρείς τσούχτρες τις οποίες έβγαλα έξω. Η κοπέλα δεν ήξερε πώς ήταν οι τσούχτρες γιατί δεν τις είχε δει άλλη φορά εντυπωσιάστηκε μάλιστα από το μικρό μέγεθός τους. 

 

Υστερα από αυτά τα γεγονότα κατάλαβα ότι φέτος άλλαξε πάλι το μοτίβο. Αρχικά υπήρξαν τα τσιμπήματα έπειτα άρχισα να φοβάμαι, τα τσιμπήματα αυξήθηκαν σε αριθμό και ο φόβος μου επίσης. Κάτι μέσα  μου έλεγε ότι πρέπει να σταματήσω να φοβάμαι και να αλλάξω τακτική, οπότε και άλλαξα τακτική. Άρχισα να προσποιούμαι ότι δεν φοβόμουν να μπω στη θάλασσα και αν και αυτή η στάση δούλεψε ως έναν βαθμό, παρατήρησα ότι είχε κάποιες παρενέργειες γιατί οι τσούχτρες τσιμπούσαν δικά μου άτομα. Πράγμα που δεν ήθελα καθόλου να συμβαίνει. Φέτος μπήκα στη θάλασσα με τη σκέψη ότι και να με τσιμπούσαν δεν με ένοιαζε καθόλου, σχεδόν χωρίς να φοβάμαι  και ως εκ θαύματος οι τσούχτρες ενώ υπήρχαν τις έβλεπα πριν τσιμπήσουν εμένα ή και τα δικά μου άτομα.

Με λίγα λόγια όταν φεύγει ο φόβος επανέρχεται η ισορροπία που είχε χαθεί? 

 

 

υγ. Ξέρω ότι σε κάποιους η ενασχόληση μου με ένα τόσο βαρετό θέμα όσο το τσίμπημα τσούχτρας και ο φόβος μου μπορεί να φαίνεται γελοία, να μην πω ότι πράγματι είναι γελοία. Αλλά μπορεί κάτι χρήσιμο να βγεί ακόμη και από μια γελοία ενασχόληση, κάποιες φορές.

Share this post


Link to post
Share on other sites

....το κενό που δημιουργείται έρχεται να καλύψει αυτό που μας <....>

Αυτή είναι η καλύτερη 'οπτική' αναπαράσταση που μπορώ να σκεφτώ, είτε για φόβο, είτε για επιθυμία, είτε για σεξ, είτε ...αντικατέστησε  <....> ανάλογα!

Έτσι μερικές φορές πρέπει να ξέρουμε να δημιουργούμε το κενό (που θέλουμε να γεμίσουμε) ενώ άλλες να φροντίζουμε να μην υπάρχει κενό για να μη γεμίσει με πράγματα που δεν θέλουμε.

 

 

...είχα αλλάξει τακτική παρατήρησα ότι οι τσούχτρες δεν τσιμπούσαν πια εμένα αλλά άτομα που ήταν κοντά σε μένα. Αυτό όμως δεν ήταν λύση ίσα ίσα με έβαζε σε άλλον μπελά....

Βλέπεις λοιπόν πως οι δικές μας δράσεις επηρεάζουν (για καλό ή για κακό) και άλλους και μάλιστα απρόσμενα.

Edited by outis

Share this post


Link to post
Share on other sites

Βλέπεις λοιπόν πως οι δικές μας δράσεις επηρεάζουν (για καλό ή για κακό) και άλλους και μάλιστα απρόσμενα.

 

 

 

Πράγματι το παρατηρώ πολύ συχνά αυτό τελευταία και μάλιστα είναι σαν να μπορώ να δω με ακρίβεια τι θα συμβεί αν κάνω κάτι. Θυμάμαι κάτι που είχε πει παλιότερα ο Αρχάγγελος και δεν το είχα καταλάβει αλλά τώρα μπορώ να δω τι εννοούσε. Πολλές φορές η μη δράση είναι η καλύτερη λύση. Αφού να φανταστείς σκέφτομαι ότι καλύτερα είναι να μην μιλάω καθόλου κάποιες φορές για να μην επηρεάσω καταστάσεις.

Edited by Dalia

Share this post


Link to post
Share on other sites

Η Ελκτική Δύναμη Του Φόβου έχει πάνω από μια διαστάσεις.

Το πιάσαμε από τη μιά: πως μερικές φορές ο φόβος μας υλοποιείται (εις βάρος μας) άρα καλά θα κάνουμε να τον ελέγξουμε.

Αλλά αυτό πως γίνεται;

Αυτό μας περνά σε μια άλλη διάσταση της Ελκτικής Δύναμης Του Φόβου - μπορεί να πυροδοτεί αντιδράσεις μέσα μας. Χρήσιμες αντιδράσεις αν ξέρει κανείς το πως να τις διαχειριστεί και τις κατευθύνει.

Γιατί λες οι άνθρωποι που ενώ... φοβούνται το φόβο (!) ταυτόχρονα τον επιδιώκουν ελεγχόμενα; (πχ στο "τραινάκι του τρόμου"΄; και διάφορα extreme σπορ;)

 

Για να δώσω ένα παράδειγμα: τα συναισθήματα που θα προκληθούν μέσα σου αν περάσεις μια νύχτα σε ένα δάσος ή ένα "στοιχειωμένο" σπίτι ή ένα νεκροταφείο είναι πρώτης τάξεως "σπινθήρας" αν ξέρεις τι θέλεις να κάνεις με αυτά. 

 

 

 

Πώς μπορεί κάποιος να διαχειριστεί και να κατευθύνει τις χρήσιμες αντιδράσεις του φόβου; πώς μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το φόβο για μαγικές εργασίες; πέρα από το αυτονόητο που έρχεται στο μυαλό δηλαδή αντιμετωπίζοντας μια επικίνδυνη κατάσταση με γενναιότητα αποκτάς αυτοπεποίθηση, σαν τεστ θάρρους στον εαυτό σου. Αλλά μαγικά πώς μπορούμε να δουλέψουμε με το φόβο;

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διάβαζα κάτι που είπε ο ΔΧ για τα ανόργανα όντα στον ΚΚ. Του είχε πει  στις επαφές μαζί τους, ειδικά στην πρώτη επαφή να έχει στάση θάρρους γιατί τα συγκεκριμένα όντα 'τρέφονταν' από το φόβο και ότι σε περίπτωση που έδειχνε φόβο ο Καστανέντα θα δημιουργούσε κάποιου είδους καναλιού επικοινωνίας με τα ανόργανα όντα. Μέσω αυτού του καναλιού θα μπορούσαν να τον φτάνουν εύκολα. Κάτι συνειδητοποίησα μετά από αυτό. Ο φόβος δημιουργεί στο σώμα ποικίλες αντιδράσεις π.χ ταχύτερους καρδιακούς παλμούς, εφίδρωση, ανατριχίλες, αυξομείωση θερμοκρασίας και πολλές άλλες. Αλλά ο φόβος δεν επιδρά μόνο στο φυσικό σώμα σίγουρα αφήνει και  ενεργειακό αποτύπωμα, το φαντάζομαι σαν μία τρύπα στο 'φωτεινό αυγό' από όπου θα χάνεται ένα μέρος της ζωτικής μας ενέργειας. Αυτή η απώλεια ενέργειας είναι που έλκει τα ανόργανα όντα σε κάποιον που φοβάται. Όσο μεγαλύτερος ο φόβος τόσο μεγαλύτερη η απώλεια ενέργειας και ακόμα μεγαλύτερη η έλξη!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πώς μπορεί κάποιος να διαχειριστεί και να κατευθύνει τις χρήσιμες αντιδράσεις του φόβου; πώς μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το φόβο για μαγικές εργασίες; πέρα από το αυτονόητο που έρχεται στο μυαλό δηλαδή αντιμετωπίζοντας μια επικίνδυνη κατάσταση με γενναιότητα αποκτάς αυτοπεποίθηση, σαν τεστ θάρρους στον εαυτό σου. Αλλά μαγικά πώς μπορούμε να δουλέψουμε με το φόβο;

Νομίζω πως αν περιμένουμε την επικίνδυνη κατάσταση θα είναι αργά.

Μπορούμε πριν προκύψει να βάλουμε τον εαυτό μας σε ελεγχόμενες επικίνδυνες κατάστασεις (σαν εξομοίωση) ώστε το σώμα να μάθει να αντιδρά χωρίς σκέψη και η σκέψη να αφήνει το σώμα χωρίς να παρεμβάλλεται όταν χρειάζεται.

Κλασικές "μαγικές" τεχνικές είναι η ορειβασία, πορείες, η είσοδος σε σπήλαια και η αντιμετώπιση φοβιών κάτα πρόσωπο πχ

Δεν είναι χωρίς κινδύνους πάντως οπότε θέλει προσοχή.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διάβαζα κάτι που είπε ο ΔΧ για τα ανόργανα όντα στον ΚΚ. Του είχε πει  στις επαφές μαζί τους, ειδικά στην πρώτη επαφή να έχει στάση θάρρους γιατί τα συγκεκριμένα όντα 'τρέφονταν' από το φόβο και ότι σε περίπτωση που έδειχνε φόβο ο Καστανέντα θα δημιουργούσε κάποιου είδους καναλιού επικοινωνίας με τα ανόργανα όντα. Μέσω αυτού του καναλιού θα μπορούσαν να τον φτάνουν εύκολα. Κάτι συνειδητοποίησα μετά από αυτό. Ο φόβος δημιουργεί στο σώμα ποικίλες αντιδράσεις π.χ ταχύτερους καρδιακούς παλμούς, εφίδρωση, ανατριχίλες, αυξομείωση θερμοκρασίας και πολλές άλλες. Αλλά ο φόβος δεν επιδρά μόνο στο φυσικό σώμα σίγουρα αφήνει και  ενεργειακό αποτύπωμα, το φαντάζομαι σαν μία τρύπα στο 'φωτεινό αυγό' από όπου θα χάνεται ένα μέρος της ζωτικής μας ενέργειας. Αυτή η απώλεια ενέργειας είναι που έλκει τα ανόργανα όντα σε κάποιον που φοβάται. Όσο μεγαλύτερος ο φόβος τόσο μεγαλύτερη η απώλεια ενέργειας και ακόμα μεγαλύτερη η έλξη!

Δεν είμαι σίγουρος πως αυτό είναι ειδικό φαινόμενο του φόβου, ή κάτι γενικότερο πχ των ισχυρών συναισθημάτων (τα οποία είναι κατ'εξοχήν αρνητικά, και στα οποία ανήκει ο φόβος, όπως και ο θυμός, η απόγωση κτλ) .

Ειδικά βέβαια όταν μιλάμε για παρασιτικά φαινόμενα, αυτό ισχύει αφού ο φόβος κυριαρχεί στην συνάντηση και όχι χωρίς λόγο: δεν είναι (κατά τις παραδόσεις) ότι ο φόβος (και τα άλλα φθοροποιά συναισθήματα) ανοίγει τρύπα - είναι ότι ο φόβος (ή άλλα έντονα σχετικά συναισθήματα) είναι ακριβώς η "τροφή" που ζητούν από σένα. Τέτοια φαινόμενα φροντίζουν να προκαλέσουν τα συναισθήματα/το φόβο για να 'αναβλύσει' και να 'πιούν!' Πράγμα που θα τα ενδυναμώσει φυσικά.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Δεν είμαι σίγουρος πως αυτό είναι ειδικό φαινόμενο του φόβου, ή κάτι γενικότερο πχ των ισχυρών συναισθημάτων (τα οποία είναι κατ'εξοχήν αρνητικά, και στα οποία ανήκει ο φόβος, όπως και ο θυμός, η απόγωση κτλ) .

Ειδικά βέβαια όταν μιλάμε για παρασιτικά φαινόμενα, αυτό ισχύει αφού ο φόβος κυριαρχεί στην συνάντηση και όχι χωρίς λόγο: δεν είναι (κατά τις παραδόσεις) ότι ο φόβος (και τα άλλα φθοροποιά συναισθήματα) ανοίγει τρύπα - είναι ότι ο φόβος (ή άλλα έντονα σχετικά συναισθήματα) είναι ακριβώς η "τροφή" που ζητούν από σένα. Τέτοια φαινόμενα φροντίζουν να προκαλέσουν τα συναισθήματα/το φόβο για να 'αναβλύσει' και να 'πιούν!' Πράγμα που θα τα ενδυναμώσει φυσικά.

 

Ναι μάλλον είναι λάθος έκφραση η τρύπα, διαρροή ίσως είναι πιο σωστά διατυπωμένο. Όταν ο φόβος κυριαρχεί στη συνάντηση και το 'παράσιτο' ενδυναμώνεται, το νιώθεις γιατί τα φαινόμενα γίνονται όλο και πιο έντονα. Θαρρώ πως υπάρχει ένας τρόπος να το παλέψεις  και αυτό είναι να αντλήσεις δύναμη από κάπου ώστε να αναπληρώσεις την ενέργεια που διαρρέει. Δεν ξέρω αν αυτό είναι ο ίδιος ο εαυτός, η πίστη, ο Θεός, πάντως μπορώ να φανταστώ την εξής εικόνα: κάτι προσπαθεί να εισβάλλει στον προσωπικό σου χώρο, φοβάσαι, αυτό ενδυναμώνεται, ο φόβος οδηγεί σε απώλεια ζωτικής ενέργειας ως τη στιγμή που συνδέεις τον εαυτό σου με την αστείρευτη πηγή ενέργειας και η διαρροή διακόπτεται γιατί ενώνεσαι με κάτι που διώχνει το φόβο. Ενώνεσαι με κάτι που προκαλεί τα αντίθετα συναισθήματα από αυτά που χρειάζεται το παράσιτο για να τραφεί.

Share this post


Link to post
Share on other sites

... Αλλά μαγικά πώς μπορούμε να δουλέψουμε με το φόβο;

Είναι εργαλείο για το "σταμάτημα του κόσμου" - για να χρησιμοποιήσω την ορολογία του χώρου που χρησιμοποίησηες - έτσι φτάνεις με εσκεμμένο ξεγέλασμα του εαυτού σου στην παύση του εσωτερικού διάλογου. Ο πραγματικός φόβος είναι πρώτης τάξης εργαλείο για αυτό.

Πως; Όπως δουλεύει στον εαυτό σου.

Μια βραδυά σε έρημο νεκροταφείο; μέσα σε σπηλιά; σε ερημική παραλία ή δάσος όπου η κάθε σκιά μεμορφώνεται σε αρπακτική οντότητα; Σε ντουλάπι χορεύοντας με τις αράχνες;

ότι δουλέυει για ΄σενα!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Είναι εργαλείο για το "σταμάτημα του κόσμου" - για να χρησιμοποιήσω την ορολογία του χώρου που χρησιμοποίησηες - έτσι φτάνεις με εσκεμμένο ξεγέλασμα του εαυτού σου στην παύση του εσωτερικού διάλογου. Ο πραγματικός φόβος είναι πρώτης τάξης εργαλείο για αυτό.

Πως; Όπως δουλεύει στον εαυτό σου.

Μια βραδυά σε έρημο νεκροταφείο; μέσα σε σπηλιά; σε ερημική παραλία ή δάσος όπου η κάθε σκιά μεμορφώνεται σε αρπακτική οντότητα; Σε ντουλάπι χορεύοντας με τις αράχνες;

ότι δουλέυει για ΄σενα!

 

 Τι εννοείς ''πραγματικό φόβο''; 

 

Δηλαδή, ο κόσμος σταματά, άρα και ο εσωτερικός διάλογος που κάνουμε με τον εαυτό μας, όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με καταστάσεις που δεν είναι συνηθισμένες. Δεν ξέρω αν το έχω πετύχει αλλά θυμάμαι φορές που κινδύνεψα και σκέφτηκα αυτό ήταν ήρθε το τέλος μου! Ανάλογα με την εμπειρία το βίωνα με διαφορετική ένταση αλλά υπήρχε πάντα η αίσθηση ότι η ζωή φτάνει στο τέλος της. Το περίεργο είναι ότι κάποιες φορές αυτή η διαπίστωση μεγάλωνε το φόβο ενώ άλλες έμοιαζε με την ψυχρή διαπίστωση κάποιου που παρατηρεί από έξω. Σχεδόν θλιβερή εμπειρία τώρα που το σκέφτομαι. Θλιβερό στο πόσο ανέγγιχτος μένεις από την προοπτική του θανάτου, σαν να αποκόβεσαι συναισθηματικά από την όλη διαδικασία.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...
Sign in to follow this  

×
×
  • Create New...